in

Snežana Čongradin: Šta radiš, Aida, u Novom Pazaru?

Najbolji evropski film, razumije se, samim tim – jedan od najboljih na svijetu iz prošle godine, koji govori o tome kako je Srbija, pod režimom diktatora i zločinca, Slobodana Miloševića, počinila genocid nad srebreničkim muslimanima, ovih dana zaobilazi Beograd.
Piše: Snežana Čongradin | Danas.rs

Ne, ne ide ni u Novi Sad, ovogodišnju, zamislite, prestonicu evropske kulture, ne ide ni u jedan centar u kojem u većinskom dijelu žive građani i građanke koji se izjašnjavaju kao Srpkinje i Srbi, već ide dole, sve do Novog Pazara.
Stiže uskoro u Sandžak, gdje žive ljudi većinske nacionalne i vjerske pripadnosti kao žrtve genocida o kojem film govori.
Ponovimo, na takav način da je dobio nagradu za najbolje ostvarenje filmske umjetnosti prošle godine u Evropi.

Taj užas i sramota koja se nadvija nad nama tako hladno i neobuzimajuće, prazno i neosjetljivo, da film “Quo vadis, Aida?“ ne može da bude prikazan u gradu, sjedištu, organizacionom centru genocida u Srebrenici, više od 25 godina poslije te najveće tragedije na evropskom tlu, još od Hitlera i nacističke Njemačke, pritiska, pritiska najsnažnije, usled izostanka reakcije bar malog, pa i najmanjeg dijela društva.
Murali Ratku Mladiću, sprovoditelju i direktnom izvršitelju genocida, niču po Beogradu i ostalim gradovima Srbije, čini se, a i jasno je, po nalozima te “duboke“ države, preciznije – tajnog plana Aleksandra Vučića.
I, tako je, prilika je uvijek ista i iscrpljujuća, sramna i paklena – aktuelnog predsjednika Srbije koji je u vrijeme izvršenja genocida nad Bošnjacima u Srebrenici bio jedan od ključnih izvora podstrekavanja, huškanja i odvratnog, nezamislivog laganja i manipulacije kako bi taj masakr opravdao a prije toga u taj mrak poveo što veći broj ljudi.

Ne može se reći da je on zbog nekog drugog razloga više kriv i zao.
Ne može se biti nečovjek tolikih razmjera pa relativizovati, poricati, ili smatrati dosadnom i deplasiranom tu temu, ovu najznačajniju odrednicu “našeg“ predsjednika.
A ne može iz najprostijeg razloga, ako ništa, onda sa stanovišta i s obzirom na zacrtane i predstojeće ciljeve – pokušaja borbe sa njegovom autoritarnom vlašću.

Izvesno, aktuelna Vučićeva politička klika snosi odgovornost za mnoga druga zlodjela, ali ako mu se zanemaruje najistinskije zlo i najveći grijeh iz ratova devedesetih, ocjenjujući takvu očiglednost kao nevažnu u odnosu na ostale, izvesnost uspjeha, oporavka i promjene najosnovnijih vrijednosti ovdašnje zajednice, ne da nije garantovana, odnosno blizu svoje realizacije, nego je unapred osuđena na propast.
Najdublje zlo onog koji uništava tolike živote, predvodeći najsnažniju mašineriju laži i korupcije, ne smije da se preskače i opravdava nekakvim razmišljanjima o tome da mi kao građani nemamo ništa sa tim zločinima, da nas ne interesuju, da je to greh naših očeva i majki, da smo mi potpuno od tog konteksta oduzeti.
Da, zapravo, ne znamo ni šta je u tom smislu sve istina što se u odnosu na to vrijeme tvrdi, da su zločini bili na svim stranama…
To je jedan novi krug pakla koji novija generacija gradi za sebe i one generacije koje tek dolaze.
Riječ je, čini se, o jednom dubokom egocentrizmu, gluposti i primitivizmu, sledstvenim upravo linijama svega što im je prethodilo unazad decenijama.
Brižljivo odgajano, bez mogućnosti da se, usled siromaštva i nesreće iz tog narativa nekako izuzme, odnosno da se laži, brutalne laži, kao i posljedično nasilje, koji su odnijeli toliko hiljada života, prepoznaju kao sredstvo za bogaćenje, obično materijalno bogaćenje hulja i zlikovaca iz skupštinskih klupa i institucija države.
Do žrtava, saosjećanja i prepoznavanja razloga smrti ljudi druge nacionalnosti i vjere, za šta odgovornost snose, između ostalih, upravo Aleksandar Vučić i njegovi pajtosi Ivica Dačić i Aleksandar Vulin, današnji vladari građanima Srbije, nismo ni blizu da stignemo.
Zato će i ovaj film otići samo tamo gdje je jedino moguće, u sredinu etničke pripadnosti žrtava genocida, Bošnjaka u Sandžaku.
Njihovi dželati, aktuelna vlast države u kojoj žive i čiji su građani, pritom im se ponovo, iznova podsmijavaju, žvrljajući po Beogradu lik najvećeg krvnika – Ratka Mladića.
Izazivaju ratno stanje na ulicama, dok nova generacija političara, iskrenih protivnika aktuelnog režima, kaže – nemam ja ništa sa tim, a i, šta su oni, ovi što nisu Srbi, nama Srbima sve radili.
Razmjere te propasti i siline zla bile su i ostaju neizmerljive.
Izvor: Danas.rs

Report

Šta misliš o ovome?

Komentariši

Vaša email adresa neće biti objavljivana.

Written by sandzaklive

NOVI PAZAR: Dva muškarca i devojka sleteli sa puta! Hitno prevezeni u Opštu bolnicu

Saudijska Arabija demantovala da je uvezla odela Deda Mraza